Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




W księżycowy wniknąć chłód

wejść w to srebro na wskroś złote

w niezawiły śmierci cud

i w zawiłą beztęsknotę



Był tam kiedyś czar i śmiech

tłumy bogów w snów obłędzie-

było dwóch i było trzech-

lecz żadnego już nie będzie!



Został po nich rozpęd wzwyż

i ta oddal bez przyczyny

i ten złoty nadmiar cisz-

i te srebrne szumowiny....



Tam bym ciebie spotkać chciał

tam się przyjrzeć twemu licu!

Własnie dwojga naszych ciał

brak mi teraz na księżycu!



Noc oodycha naszą krwią,

krew podziemną płynie miedzą...

Nasze ciała teraz śpią-

nasze ciała nic nie wiedzą


Lubię twoim weselem rozniecony gwar -

I w twoimi oczami upatrzoną drogę -

I czar w śmiech zjawiony - ten sam zawsze czar!...

Żem cię dotąd nie kochał - zrozumieć nie mogę!



Dziś, gdy ogród zaszumi lub zaskrzypią drzwi,

Zrywam się, aby stwierdzić pustkę beznadziejną,

I przypomnieć twe kroki - i głos twój - i brwi -

I o ustach i dłoniach pomarzyć kolejno.



Słyszę płacz przewezbrany obłoków i zórz!

Wszystko - klęczy i błaga!...A ty - coraz dalej!

O, nie wracaj, nie wracaj - tylko dłonie złóż

Do modlitwy za wszystkich, co cię nie kochali!


Różowieje o zmierzchu twój spłowiały liścik...

Wóz turkocze za oknem. Może sen mój właśnie

Tak odjeżdża w złą ciemność - śpiewnie i kolaśnie...

W niebie - drobnych obłoków napuszysty wyścig!

Reszta Boga - w niebiosach! Zachód, tlejąc, zrudział.

O, uwierzyć w tę Resztę i potrwać w tym błędzie!

W dziejach gwiazdy najdalszej brać zawrotny udział

I zawczasu już srebrnieć tym, co kiedyś będzie...

Lub tam, gdzie żale świata na szczytach się śnieżą,

W tym sniegu, w tym wzbielałym ku zaciszom zgonie

Znaleźć dwie załamane, dwie bez jutra dłonie

I całować, nie wiedząc, do kogo należą...

Gdym twe dłonie w wiosennej całował zamroczy,

Cóżem wiedział o tobie? Nic - snie mój nietrwały!

A kochałem twe dreszcze, i duszę, i oczy,

I świat cały - i usta - i znowu świat cały!